سامانه هوشمند مدیریت آبرسانی، بستری برای ثبت و پیگیری درخواست‌های آبرسانی و پایش عملیاتی شبکه است که ارتباط میان اکیپ‌های میدانی و کارشناسان ستاد را در یک بستر نرم‌افزاری یکپارچه می‌کند. این سامانه بر پایه Node.js و PostgreSQL پیاده‌سازی شده و یک API مشترک را در اختیار اپلیکیشن میدانی و داشبورد وب قرار می‌دهد. احراز هویت در سامانه توکنی است و دسترسی به سرویس‌ها با همان توکن کنترل می‌شود. هدف اصلی، ثبت دقیق درخواست‌ها در محل، پیگیری وضعیت آن‌ها تا انجام و فراهم کردن تصویری زنده از عملیات برای تصمیم‌گیری است.
مساله‌ای که سامانه حل می‌کند
در بهره‌برداری آبرسانی، درخواست‌ها و رخدادهای عملیاتی معمولا میان اکیپ‌های میدانی و ستاد به صورت شفاهی یا کاغذی جابه‌جا می‌شوند؛ همین شیوه باعث گم شدن درخواست‌ها و نبود تصویر روشن از وضعیت عملیات می‌شود.
سامانه با ثبت درخواست در همان نقطه میدانی و انتقال آن به پایگاه داده مرکزی، پیگیری وضعیت هر درخواست را از لحظه ثبت تا انجام ممکن می‌کند.
یکپارچه بودن مسیر داده میان اپ میدانی و داشبورد ستاد، از ورود دوباره اطلاعات و اختلاف میان گزارش‌ها جلوگیری می‌کند.
کاربران: اکیپ میدانی و کارشناس ستاد
کاربران سامانه دو دسته اصلی دارند. نیروی میدانی درخواست‌ها و رخدادهای محل را ثبت و وضعیت انجام آن‌ها را به‌روز می‌کند و کارشناس ستاد، از طریق داشبورد وب، درخواست‌ها را پیگیری و اولویت‌بندی می‌کند.
احراز هویت توکنی تضمین می‌کند که هر کاربر تنها با اعتبارنامه خود به سرویس‌ها دسترسی داشته باشد.
- نیروی میدانی برای ثبت درخواست‌ها و رخدادهای شبکه.
- کارشناس ستاد برای پیگیری، ارجاع و اولویت‌بندی درخواست‌ها.
- مدیر عملیات برای مشاهده داشبورد پایش و وضعیت کلی عملیات.
ثبت و پیگیری درخواست‌های آبرسانی
واحد پایه داده، درخواست آبرسانی است؛ هر درخواست نوع، زمان ثبت، محدوده و وضعیت جاری خود را دارد و در سراسر چرخه زندگی خود پیگیری می‌شود.
پیگیری وضعیت به کارشناس اجازه می‌دهد ببیند هر درخواست در چه مرحله‌ای است و چه درخواست‌هایی در انتظار اقدام مانده‌اند.
ثبت زمان و مشخصات هر درخواست، امکان مرور سابقه و بررسی روند رسیدگی را فراهم می‌کند.
- ثبت نوع درخواست و محدوده آن در لحظه مشاهده در میدان.
- به‌روزرسانی وضعیت درخواست تا مرحله انجام.
- پیگیری درخواست‌های در انتظار اقدام توسط کارشناس ستاد.
- مرور سابقه درخواست‌ها بر پایه بازه زمانی.
یک API مشترک و داشبورد پایش عملیاتی
معماری سامانه بر یک API مشترک استوار است که هم اپلیکیشن میدانی و هم داشبورد وب از آن استفاده می‌کنند؛ به این ترتیب منطق دسترسی به داده تنها در یک نقطه نگه‌داری و نگه‌داری می‌شود.
داشبورد پایش عملیاتی تصویری تجمیعی از درخواست‌ها و وضعیت آن‌ها ارائه می‌دهد و به کارشناسان کمک می‌کند بار کاری و روند رسیدگی را ببینند.
مشترک بودن API، افزودن سرویس‌ها یا ابزارهای تازه را بدون تغییر در منطق پایه ساده می‌کند.
- یک نقطه دسترسی واحد برای اپلیکیشن میدانی و داشبورد وب.
- نمایش تجمیعی وضعیت درخواست‌ها در داشبورد پایش.
- نگه‌داری منطق دسترسی به داده تنها در یک لایه.
سازمان داده و پایگاه‌داده
داده‌ها در پایگاه داده PostgreSQL نگه‌داری می‌شوند و ساختار جدول‌ها برای نگه‌داری درخواست‌ها، وضعیت‌های آن‌ها و اطلاعات کاربران طراحی شده است.
مرکزیت پایگاه داده تضمین می‌کند که اپ میدانی و داشبورد وب روی یک نسخه واحد از داده کار کنند.
ساختار داده به گونه‌ای است که افزودن نوع‌های تازه درخواست یا وضعیت‌ها بدون بازطراحی اساسی ممکن باشد.
احراز هویت توکنی و کنترل دسترسی
احراز هویت در سامانه بر پایه توکن انجام می‌شود و هر درخواست به سرویس، با اعتبارنامه کاربر بررسی و کنترل می‌گردد.
کنترل دسترسی بر پایه نقش کاربر اعمال می‌شود تا نیروی میدانی و کارشناس ستاد هر یک تنها به بخش مربوط به خود دسترسی داشته باشند.
این شیوه، ارتباط میان اپ میدانی و سرور را بدون نیاز به نگه‌داری نشست‌های سنگین ممکن می‌سازد.
استقرار و راه‌اندازی
سامانه روی سرور سازمان مستقر می‌شود و پایگاه داده PostgreSQL و سرویس سمت سرور در همان بستر نگه‌داری می‌شوند.
راه‌اندازی با تعریف انواع درخواست‌ها، وضعیت‌ها و نقش‌های کاربری آغاز می‌شود و سپس اپلیکیشن میدانی و داشبورد وب برای کاربران فعال می‌گردد.
پس از آغاز بهره‌برداری، درخواست‌ها در میدان ثبت و در داشبورد پیگیری می‌شوند و داده به صورت پیوسته به‌روز می‌ماند.
جمع‌بندی
سامانه هوشمند مدیریت آبرسانی، ثبت درخواست‌ها در محل را به پیگیری ستادی و پایش عملیاتی پیوند می‌دهد و تصویری زنده از عملیات فراهم می‌کند.
معماری مبتنی بر Node.js و PostgreSQL و یک API مشترک، نگه‌داری سامانه و توسعه سرویس‌های تازه را ساده می‌کند.
احراز هویت توکنی و کنترل دسترسی نقش‌محور، دسترسی به داده را تنظیم می‌کند و امکان استقرار روی سرور سازمان، داده را در اختیار بهره‌بردار نگه می‌دارد.